“Van releases op het Canadese empreintes DIGITALes label hoef je nooit bang te zijn voor een saai of gewoon album. Dat de labelgenoten veel overeenkomsten vertonen is — als je echt iets moet verzinnen — misschien het enige manco.”
Van releases op het Canadese empreintes DIGITALes label hoef je nooit bang te zijn voor een saai of gewoon album. Dat de labelgenoten veel overeenkomsten vertonen is — als je echt iets moet verzinnen — misschien het enige manco. Toch is de invulling van de elektro-akoestische of musique concrète artiesten telkens anders. Stéphane Roy is daar een goed voorbeeld van met zijn tweede album Migrations. Ook hij maakt die typische elektro-akoestische muziek met die onverwachte wendingen, maar hij bouwt er een zekere regelmaat in door de sterke ritmes (of het nou metaalklanken, mensenstemmen of elektronische geluiden zijn). Daarnaast is het spelen met ritmes ook hetgeen waarmee Roy zich onderscheidt. Zijn muziek klinkt soms als een klassiek orkest in galop en op een andere moment juist weer als de slowmotion versie ervan.
Originally published by De Subjectivisten.Read the full review on De Subjectivisten
